- Love Parade
- atrakcje turystyczne Berlina
- Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936
- Festiwal Filmowy w Berlinie
- Pomnik Żołnierza Polskiego i Niemieckiego Antyfaszysty
- piłka nożna - Hertha Berlin
- koszykówka - Alba Berlin
- hokej na lodzie - Eisbären Berlin
W 2001 na lekkoatletycznym stadionie Fredrich L. Jahn Stadion odbyła się jedna runda żużlowego cyklu Grand Prix - Grand Prix Niemiec. Po raz pierwszy zawody odbyły się na torze czasowym (zawody wygrał Tomasz Gollob).
9 lipca 2006 na stadionie Olympiastadion Berlin odbył się Finał Mistrzostw Świata w Piłce nożnej pomiędzy Włochami a Francją.
W Berlinie odbywa się Maraton Berliński, który ze względu na wyniki w nim osiągane jest uznawany za "najszybszy" maraton świata. W 2009 miasto gościło lekkoatletyczne mistrzostwa świata.
Miasta partnerskie
Los Angeles, Stany Zjednoczone
Paryż, Francja
Madryt, Hiszpania
Stambuł, Turcja
Moskwa, Rosja
Warszawa, Polska
Budapeszt, Węgry
Bruksela, Belgia
Dżakarta, Indonezja
Taszkent, Uzbekistan
Meksyk, Meksyk
Pekin, Chińska Republika Ludowa
Tokio, Japonia
Buenos Aires, Argentyna
Praga, Czechy
Windhuk, Namibia
Londyn, Wielka Brytania
Kołobrzeg jest miastem partnerskim dla Berlina Pankow
EdukacjaW Berlinie jest 17 szkół wyższych, które mają około 150.000 studentów:
- Freie Universität Berlin około 40 840 studentów,
- TFH-Berlin University of Applied Sciences około 10 200 studentów,
- Humboldt-Universität zu Berlin około 36 423 studentów,
- Technische Universität Berlin około 29 783 studentów,
- Universität der Künste Berlin.
Obszar dzisiejszego Berlina był zamieszkiwany już przez przedstawicieli kultury Halsztackiej a nawet wcześniejsze kultury brązu. Germanie pojawili się tam w czasie wielkiej migracji z okresu ok. XIII-XII wieku pne. Około 120 roku p.n.e. wzdłuż Szrewy musiały wędrować plemiona Cymbrów, Teutonów i Ambronów podążających następnie przez dzisiejsze Czechy i Węgry do Italii i Galii. U progu nowej ery obszar ten był zamieszkały przez plemiona zwane Varni i Semnones. Mogli stań się oni później częścią związku zwanego Alemanami. W połowie wieku VIII ne. mieszkali tam Swebowie (czyli późniejsi Szwabowie którzy przenieśli się na obszar dzisiejszej Badenii-Wirtembergii). Przemieszczali się i osiedlali się także Sasi na obszarze między Sprewą i Odrą. Następnie pojawili się tam słowiańscy Lucice. Nie wiemy czy zepchnęli oni wszystkich mieszkańców na zachód czy osiedlali się obok tych, którzy zdecydowali się nie wędrować tylko pozostać na swej ziemi. Gdy na teren dzisiejszego Berlina dotarli już wojowie Karola Wielkiego to zamieszkiwany on był przez związek plemienny określający się jako Hawelanie. W okresie następnym obszar ten ze względu na dobre połączenia rzeczne był infiltrowany przez wikingów. Wspólne działania księcia Polan oraz króla Niemiec doprowadziły do upadku wyrosłych już tam ośrodków protopaństwowych. Efektem było zaprzepaszczenie szansy na wyrośniecie trzeciego obok Czech i Polski państwa słowiańskiego w obszarze dorzecza Odry. Gdy państwo Polan okazało się zbyt słabe by przejąć pod swą kontrolę ów obszar, znalazł się on w całości pod kontrolą Książąt Rzeszy. Utworzono z początku Nordmark, czyli Marchię Północną. W okolicach 1200 roku obszar ten był już poddany pełnej kolonizacji niemieckiej głównie z Saksonii oraz terenów dzisiejszej Holandii.
Co do samego miasta (jeszcze osady) Berlina to został założony w IX wieku przez plemiona słowiańskie (gród Kopanica przy ujściu rzeki Dahme do Sprewy, dziś dzielnica Köpenick) i określany łacińską nazwą Berolina, która według jednej z hipotez pochodzi od słowiańskiego bór i rolinapotrzebne źródło. W rzeczywistości nazwa Berlin najprawdopodobniej, według hipotezy Reinholda Trautmanna, jest zniekształconą nazwą Bralin (za czym przemawia m.in. zapis w dokumencie z 1215 roku nazwy miejscowości jako Braline) i pochodzi od nazwy osobowej Bral, czyli skróconej formy słowiańskiego imienia złożonego Bratosław[3]. Populaność zyskuje teza iż nazwa Berlin wywodzi się od słowa "berło"potrzebne źródło.
W swojej historii pełnił kilkakrotnie rolę stolicy różnych państw niemieckich: Marchii Brandenburskiej, Królestwa Prus, od 1864 roku stanowił stolicę Związku Północnoniemieckiego, a od 1871 zjednoczonych Niemiec - jako cesarstwa, a później Republiki Weimarskiej, III Rzeszy, NRD oraz współczesnych zjednoczonych Niemiec.
Miasto Cölln, położone na wyspie na Sprewie część podwójnego osiedla Berlin-Cölln, zostało po raz pierwszy wspomniane w 1237, zaś Berlin, położony na prawym (północnym) brzegu rzeki w 1244. W 1307 zbudowano wspólny ratusz dla obu miast.
Od 1451 Berlin był rezydencją brandenburskich margrabiów i elektorów. W XVII w. Berlin został rozbudowany o kilka przedmieść, a w 1701 podniesiony przez Fryderyka I do rangi stolicy. Ponadto w 1709 zjednoczono miasta i gminy Berlin, Cölln, Friedrichswerder, Dorotheenstadt i Friedrichstadt w jedno miasto Berlin. Wkrótce powstały dalsze przedmieścia. Obszar miasta został ponownie rozszerzony w 1861, gdy włączono miejscowości Wedding, Moabit oraz przedmieścia po stronie Tempelhofu i Schönebergu. W 1871 miasto zostało stolicą nowo powstałej Rzeszy Niemieckiej.
Po I wojnie światowej w 1918 ogłoszono w Berlinie republikę. W 1920 na podstawie tzw. Ustawy o wielkim Berlinie ponownie znacznie rozszerzono obszar miasta, przyłączając kilka miast i kilkadziesiąt wsi. Berlin osiągnął wówczas około 4 milionów mieszkańców. Po przejęciu władzy przez nazistów w 1933 Berlin stał się stolicą III Rzeszy. W 1936 odbyły się w Berlinie igrzyska olimpijskie. Planowano znaczną rozbudowę miasta na stolicę świata (tzw. plan Germania Alberta Speera), czemu przeszkodziła klęska Niemiec w II wojnie światowej oraz znaczne zniszczenia miasta. W czasie alianckich bombardowań i walk o zdobycie Berlina przez wojska radzieckie i polskie, znaczne obszary zabudowy zostały dosłownie zmiecione z powierzchni ziemi.
Po II wojnie światowej Berlin został podzielony na 4 sektory okupacyjne przez aliantów. Stąd też przed ponownym zjednoczeniem Niemiec miasto było podzielone na część wschodnią stanowiącą sektor sowiecki i od 1949 stolicę NRD i część zachodnią (Berlin Zachodni) będącą specjalnym obszarem administrowanym przez aliantów ze statusem zbliżonym do wolnego miasta (błędem jest stwierdzenie że Berlin Zachodni należał do RFN) powstałą z francuskiego, brytyjskiego i amerykańskiego sektora okupacyjnego. W latach 1948-49 Sowieci wprowadzili blokadę Berlina Zachodniego, na co alianci zachodni odpowiedzieli uruchomieniem mostu powietrznego z zaopatrzeniem. W latach 1961-1989 Berlin Zachodni był otoczony murem, którego zburzenie w 1989 roku stanowi symbol zjednoczenia dwóch części miasta oraz dwóch państw niemieckich. Decyzją Bundestagu, od 1991 Berlin jest stolicą zjednoczonych Niemiec. Od 1999 w Berlinie swoje siedziby mają parlament i rząd.
Spis treści